Kor___'s profileTime's Everythings.........PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
April 30 ได้โปรด....อย่าเป็นแบบเดิมอีก...ขอร้องกับท่านทุกฝ่าย...มันเจ็บคับถ้าเรื่องจริงบางเรื่องที่เราคิด....เกิดขึ้นมาจริงๆ....ชีวิตเราก็คงเหมือน..วนลูปซ้อนลูปละนะ...หรือที่เค้าเรียกว่า.."Nest_Loop"..ไง...........
ชีวิตคนเกิดมาย่อมวุ่นวายเป็นเรื่องธรรมดา...แต่อย่าได้คิดมากไปเลยก้อเอ๋ย...คนก็คือคน...เฮ้ออ...พูดไปแล้วก็ชักอยากบวชขึ้นมาจริงๆนะเนี่ย....ไม่น่าเชื่อว่ามันจะเศร้าได้มากมายขนาดนี้....เฮ้อออ...ว่าแล้วก็อย่าไปคิดมากเลยเนอะ...บ่นกับใครก็มะได้ฮ่าๆ....ได้แค่ระบายประมาณนี้แหละ...เก็บไว้อ่านวันข้างหน้าอันใกล้นี้...เศร้าไรมาละวันนี้ก้อ.......เอ่อ...ก็ไม่มีอะไรมากหรอกก้อ....ก็แค่เราไปรับรู้ความจริงบางอย่างมาแค่นั้นเอง...ซึ่งจริงๆแล้วเราก็รู้อยู่แก่ใจหนะนะ...เพียงแค่ว่า..เราไม่อยากคิดมากแค่นั้นเอง...แค่อยากทำให้ดีที่สุด...แต่ครั้งนี้ไม่ใช่หนะ...อยู่ดีๆก็รับรู้...ทั้งที่ไม่น่าจะเป็นแบบนั้น...แล้วยังไงละเล่าให้หมดดิอายใครกลัวใครมาอ่านไง...-*-...ก็ไม่มีอะไรมาก...เราคงอาจจะหวังมากไปละมั้ง...เลยทำให้เจ็บมาก...ถามว่าตอนนี้เจ็บไหม๊...ต้องบอกว่าเราเจ็บมากมายจริงๆแหละ...จำได้ไหม๊...เราเคยเจ็บแบบนี้มาก่อนหนะ...เมื่อสองปีที่แล้วไง...จำได้ปะ...คนที่เราทุ่มเททุกอย่างเพื่อเขาไง...อ่อๆ...จำได้ๆ...ตอนนั้นนายเพิ่งมีความรักนิ...แล้วนายก็ทำทุกอย่างเพื่อเธอ...ใช่ปะ...แต่เอ๊ะ...สถานการณ์มันเหมือนตอนนี้เลยนิ...ต้องบอกว่าเหมือนเดะเลย...ใช่ปะ...เพียงแค่ว่า...มันยังเกิดไม่หมดแค่นั้นเอง...ยังไม่เหมือนตอนนั้น...อื้อ...มันยังเกิดไม่หมด...ยังไม่เหมือนตอนนั้นก็จริง...แต่มันเจ็บเหมือนกันเดะเลยแหละ...แต่ครั้งนี้เจ็บมากมายกว่าหลายเท่าเลยแหละ...ทำไมเราว่างั้นเหรอ...อยากรู้ไหม๊...ก็เพราะ...ครั้งนั้นเราแค่รู้สึกชอบๆใช่ปะ...แต่ครั้งนี้เราหวังมากมายเลยแหละ...เหมือน"เรารักคนๆนั้น"ไปแล้วแหละ....จำได้ใช่ปะ...ว่าคนนั้นก็เพิ่งรู้จักกับเราตอนที่แฟนเค้าบอกเลิก...อื้อ..จำได้สิ...ก็คนนี้ก็เหมือนกันใช่ปะละ...อื้อ...ใช่สิ...เหมือนเดะ...แต่คนนั้นหนะ...พอเราคุยได้ซักพัก...เราหวังซักพัก...ก็รู้ใช่ปะว่าคนที่ถูกทิ้งจะลืมคนที่ทิ้งได้ยากมากมาย...แฟนเค้าก็ถูกคนใหม่ทิ้งกลับคืน...แล้วแฟนเค้าก็มาขอคืนดี..................เราทำไงละ........พูดออกไหม๊....ไม่เลย...พูดไม่ออก....เค้าก็จากเราไปอย่างนั้น...ทั้งๆที่เป็นคนที่เราหวังมากมาย....ทุ่มเททุกอย่างเพื่อให้เค้าหันมามอง...เพื่อให้เค้าหันมาสนใจ...ต้องเสียเวลาเรียนบางครั้งไป...เพื่อนๆต้องเสียความรู้สึกกับเราไปมากมาย....แต่เราก็ยังทำทุกอย่างทุ่มเททุกอย่างเพื่อนให้เธอสนใจ....แต่ตอนลงท้าย....แฟนเค้ามาขอคืนดี....แล้ว......................เค้าจากเราไปอย่าง......ไม่เคยคิดจะสนใจ.....เราร้องไห้เพราะ ญ ครั้งแรก.....เราเสียใจ....เพื่ออะไรอ่า....ไม่ใช่...เราอ่อนโยนก็จริง...แต่เราไม่อ่อนแอขนาดร้องไห้นิ....แต่เอ๊ะ...นี่ทำไม....ร้องไห้ทำไม...อ่อ....ผิดหวังนี่เอง...ตอนนั้นเรารับไม่ได้...ทำใจไม่ได้...เราคิดแต่ผลประโยชน์ข้างเดียว...เลยทำให้เราร้องไห้ละมั้ง...แต่พอทำใจได้...เราก็คิดว่า...ดีแล้วแหละที่เค้าสุข...ครั้งก่อนหนะใช่นะ...แต่ครั้งนี้เราอยากสุขมั่งได้ไหม๊ละ...ทำไมผมชอบเป็นคนดีอ่า....ดีแต่ในสายตาคนอื่น...แต่ตัวเองเจ็บ............เจ็บปวดทรมานมากมาย.......เราไม่เคยร้องไห้ให้ใครเห็น...เราไม่เคยเล่าเรื่องราวเจ็บปวดทรมานของเราให้ใครฟัง...ไม่เคยมีใครรู้จักความคิดที่แท้จริงของเรา....ไม่เลย....ไม่เคยมีใครรู้....แม้กระทั่ง...บุพการีของเรา...ก็ยังไม่รู้ความคิดที่แท้จริงของเรา....พี่..น้อง..เพื่อนๆ...หรือแม้แต่คนที่ทิ้งกันจากไป...ก็ไม่เคยมีใครรู้จักความเป็นตัวของตัวเรา.....แน่นอน...มันเป็นเรื่องปกติของทุกคนที่จะบอกว่า...ตัวเองรู้จักตัวเองดีที่สุด....แต่สำหรับผมแล้ว....ไม่ใช่...ไม่ใช่แบบนั้น...เพราะ...ผมไม่เคยรู้จักตัวเองเลย...ได้โปรดอย่าได้ทำให้ผมผิดหวังหรือเจ็บอีกเลย....อยากสมหวัง...กับความหวังครั้งนี้มากนะ...ไม่ว่าท่านจะเป็นเทพฝ่ายใด...องค์ฝ่ายไหน...กระผมไม่เคยลืมคำพูดที่แม่บอกผม....แม่บอกผมว่า"ไม่ว่าลูกจะทำอะไรอยู่...ทำงานอะไร...ขอแค่ลูกแม่ที่เกิดมา...เป็นคนดีของสังคมก็พอแล้ว...."...ผมฟังคำนี้แล้ว...แล้วผมก็พยายามปฏิบัติแบบนั้นมาตลอด...และไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น....คำดแม่ก็จะยังคงอยู่เสมอ...ได้โปรดเถิดท่าน....ช่วยให้คนคนนึงได้สมหวังในรักครั้งนี้ด้วย....ได้โปรด....ข้าแด่ทุกสิ่งทั้งปวง....ในตอนนี้ข้าพเจ้า....เป็นเพียงแค่มนุษย์ปุถุชนคนหนึ่ง....ได้โปรดดนบันดาล....ให้ข้าพเจ้าประสบความสำเร็จในความหวังครั้งนี้ด้วยเถิด.....สาธุ.... |
|
|
