Kor___'s profileTime's Everythings.........PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
Time's Everythings............I'm Mr.TimEเมื่อวันนี้เป็นอยู่แบบนี้.....ก็อย่าได้เพิ่งคิดถึงสิ่งเวลายังไปไม่ถึง....แต่ขอให้จินตนาการด้วยตัวเองว่า....นั่นควรเป็นไปอย่าได้ลืมว่า....เราคือใคร....ทำอะไร....และเมื่อไหร่...ที่กระผมควรทำ....ตั้งสติ...ตั้งเวลาในการเดิน....เพื่อความเป็นจริงที่เป็นไปได้ |
|||||||||
There are no categories in use.
ขอบคุณสำหรับการเข้าเยี่ยมชม!
]]_KeAMPOnG_[[wrote:
ดั่งแหมบ
ดังหน่อยแวะมาทักทาย
เปนไงบ้างสบายดีป่าว
เราหวังว่านายคงสบายดี
ดูแลตัวเองดีๆน่ะ
สู้เค้านะKurORo
KeAMpoNGปายแหละ
บาย 
Feb. 3
MEWMEW -wrote:
ไอ้เหล้าขาว
รีบๆมาบางแสนเร็ว
Jan. 20
MEWMEW -wrote:
เหล้าขาว
เหล้าขาว
Jan. 15
MEWMEW -wrote:
เถิกเอ๊ย
มาแต่บางแสน
Jan. 7
MEWMEW -wrote:
ไม่ให้โพส ก็จาโพส
คิดถึงๆ
เดวก็จาได้เจอกานแระ
Dec. 29
|
April 30 ได้โปรด....อย่าเป็นแบบเดิมอีก...ขอร้องกับท่านทุกฝ่าย...มันเจ็บคับถ้าเรื่องจริงบางเรื่องที่เราคิด....เกิดขึ้นมาจริงๆ....ชีวิตเราก็คงเหมือน..วนลูปซ้อนลูปละนะ...หรือที่เค้าเรียกว่า.."Nest_Loop"..ไง...........
ชีวิตคนเกิดมาย่อมวุ่นวายเป็นเรื่องธรรมดา...แต่อย่าได้คิดมากไปเลยก้อเอ๋ย...คนก็คือคน...เฮ้ออ...พูดไปแล้วก็ชักอยากบวชขึ้นมาจริงๆนะเนี่ย....ไม่น่าเชื่อว่ามันจะเศร้าได้มากมายขนาดนี้....เฮ้อออ...ว่าแล้วก็อย่าไปคิดมากเลยเนอะ...บ่นกับใครก็มะได้ฮ่าๆ....ได้แค่ระบายประมาณนี้แหละ...เก็บไว้อ่านวันข้างหน้าอันใกล้นี้...เศร้าไรมาละวันนี้ก้อ.......เอ่อ...ก็ไม่มีอะไรมากหรอกก้อ....ก็แค่เราไปรับรู้ความจริงบางอย่างมาแค่นั้นเอง...ซึ่งจริงๆแล้วเราก็รู้อยู่แก่ใจหนะนะ...เพียงแค่ว่า..เราไม่อยากคิดมากแค่นั้นเอง...แค่อยากทำให้ดีที่สุด...แต่ครั้งนี้ไม่ใช่หนะ...อยู่ดีๆก็รับรู้...ทั้งที่ไม่น่าจะเป็นแบบนั้น...แล้วยังไงละเล่าให้หมดดิอายใครกลัวใครมาอ่านไง...-*-...ก็ไม่มีอะไรมาก...เราคงอาจจะหวังมากไปละมั้ง...เลยทำให้เจ็บมาก...ถามว่าตอนนี้เจ็บไหม๊...ต้องบอกว่าเราเจ็บมากมายจริงๆแหละ...จำได้ไหม๊...เราเคยเจ็บแบบนี้มาก่อนหนะ...เมื่อสองปีที่แล้วไง...จำได้ปะ...คนที่เราทุ่มเททุกอย่างเพื่อเขาไง...อ่อๆ...จำได้ๆ...ตอนนั้นนายเพิ่งมีความรักนิ...แล้วนายก็ทำทุกอย่างเพื่อเธอ...ใช่ปะ...แต่เอ๊ะ...สถานการณ์มันเหมือนตอนนี้เลยนิ...ต้องบอกว่าเหมือนเดะเลย...ใช่ปะ...เพียงแค่ว่า...มันยังเกิดไม่หมดแค่นั้นเอง...ยังไม่เหมือนตอนนั้น...อื้อ...มันยังเกิดไม่หมด...ยังไม่เหมือนตอนนั้นก็จริง...แต่มันเจ็บเหมือนกันเดะเลยแหละ...แต่ครั้งนี้เจ็บมากมายกว่าหลายเท่าเลยแหละ...ทำไมเราว่างั้นเหรอ...อยากรู้ไหม๊...ก็เพราะ...ครั้งนั้นเราแค่รู้สึกชอบๆใช่ปะ...แต่ครั้งนี้เราหวังมากมายเลยแหละ...เหมือน"เรารักคนๆนั้น"ไปแล้วแหละ....จำได้ใช่ปะ...ว่าคนนั้นก็เพิ่งรู้จักกับเราตอนที่แฟนเค้าบอกเลิก...อื้อ..จำได้สิ...ก็คนนี้ก็เหมือนกันใช่ปะละ...อื้อ...ใช่สิ...เหมือนเดะ...แต่คนนั้นหนะ...พอเราคุยได้ซักพัก...เราหวังซักพัก...ก็รู้ใช่ปะว่าคนที่ถูกทิ้งจะลืมคนที่ทิ้งได้ยากมากมาย...แฟนเค้าก็ถูกคนใหม่ทิ้งกลับคืน...แล้วแฟนเค้าก็มาขอคืนดี..................เราทำไงละ........พูดออกไหม๊....ไม่เลย...พูดไม่ออก....เค้าก็จากเราไปอย่างนั้น...ทั้งๆที่เป็นคนที่เราหวังมากมาย....ทุ่มเททุกอย่างเพื่อให้เค้าหันมามอง...เพื่อให้เค้าหันมาสนใจ...ต้องเสียเวลาเรียนบางครั้งไป...เพื่อนๆต้องเสียความรู้สึกกับเราไปมากมาย....แต่เราก็ยังทำทุกอย่างทุ่มเททุกอย่างเพื่อนให้เธอสนใจ....แต่ตอนลงท้าย....แฟนเค้ามาขอคืนดี....แล้ว......................เค้าจากเราไปอย่าง......ไม่เคยคิดจะสนใจ.....เราร้องไห้เพราะ ญ ครั้งแรก.....เราเสียใจ....เพื่ออะไรอ่า....ไม่ใช่...เราอ่อนโยนก็จริง...แต่เราไม่อ่อนแอขนาดร้องไห้นิ....แต่เอ๊ะ...นี่ทำไม....ร้องไห้ทำไม...อ่อ....ผิดหวังนี่เอง...ตอนนั้นเรารับไม่ได้...ทำใจไม่ได้...เราคิดแต่ผลประโยชน์ข้างเดียว...เลยทำให้เราร้องไห้ละมั้ง...แต่พอทำใจได้...เราก็คิดว่า...ดีแล้วแหละที่เค้าสุข...ครั้งก่อนหนะใช่นะ...แต่ครั้งนี้เราอยากสุขมั่งได้ไหม๊ละ...ทำไมผมชอบเป็นคนดีอ่า....ดีแต่ในสายตาคนอื่น...แต่ตัวเองเจ็บ............เจ็บปวดทรมานมากมาย.......เราไม่เคยร้องไห้ให้ใครเห็น...เราไม่เคยเล่าเรื่องราวเจ็บปวดทรมานของเราให้ใครฟัง...ไม่เคยมีใครรู้จักความคิดที่แท้จริงของเรา....ไม่เลย....ไม่เคยมีใครรู้....แม้กระทั่ง...บุพการีของเรา...ก็ยังไม่รู้ความคิดที่แท้จริงของเรา....พี่..น้อง..เพื่อนๆ...หรือแม้แต่คนที่ทิ้งกันจากไป...ก็ไม่เคยมีใครรู้จักความเป็นตัวของตัวเรา.....แน่นอน...มันเป็นเรื่องปกติของทุกคนที่จะบอกว่า...ตัวเองรู้จักตัวเองดีที่สุด....แต่สำหรับผมแล้ว....ไม่ใช่...ไม่ใช่แบบนั้น...เพราะ...ผมไม่เคยรู้จักตัวเองเลย...ได้โปรดอย่าได้ทำให้ผมผิดหวังหรือเจ็บอีกเลย....อยากสมหวัง...กับความหวังครั้งนี้มากนะ...ไม่ว่าท่านจะเป็นเทพฝ่ายใด...องค์ฝ่ายไหน...กระผมไม่เคยลืมคำพูดที่แม่บอกผม....แม่บอกผมว่า"ไม่ว่าลูกจะทำอะไรอยู่...ทำงานอะไร...ขอแค่ลูกแม่ที่เกิดมา...เป็นคนดีของสังคมก็พอแล้ว...."...ผมฟังคำนี้แล้ว...แล้วผมก็พยายามปฏิบัติแบบนั้นมาตลอด...และไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น....คำดแม่ก็จะยังคงอยู่เสมอ...ได้โปรดเถิดท่าน....ช่วยให้คนคนนึงได้สมหวังในรักครั้งนี้ด้วย....ได้โปรด....ข้าแด่ทุกสิ่งทั้งปวง....ในตอนนี้ข้าพเจ้า....เป็นเพียงแค่มนุษย์ปุถุชนคนหนึ่ง....ได้โปรดดนบันดาล....ให้ข้าพเจ้าประสบความสำเร็จในความหวังครั้งนี้ด้วยเถิด.....สาธุ.... March 09 เพื่ออะไร......เหนื่อยอ่าคับ....ทำไมต้องทำแบบนี้ด้วย...ไม่เข้าใจจริงๆ...บอกว่ารักเหรอ...ช่ายเราก็รัก...แล้วทำไมไม่คิดจะไว้ใจมั่ง...เจ็บเหรอ...อือ...เจ็บจริงๆหนะแหละ...เจ็บมากด้วย....และก็ทนมาเยอะแล้วสินะ...ก็ฝืนทนเนี่ยมันคงเหนื่อยน่าดูเนอะ....คงรับไม่ได้สินะ...ว่าเรื่องนั้นหนะ...แต่เค้าก็บอกนะ...การตั้งใจลืมเป็นสิ่งเดียว..ที่มนุษย์ทำไม่ได้...แต่ที่บอกหนะ...ว่าพร้อมวันไหนก็จะไป...ดีเนอะ...คงพร้อมแล้วสินะถึงได้ถามว่ารักคนนั้นเหรอ...รักคนนี้เหรอ...ไม่คิดมั่งเลย....ชอบคำถามนี้มากเลยละ..."...คบกับ....เพื่อลืม....เหรอ.."....เหรอ...ได้คับ...คิดแบบนั้นได้ก็ดี...ก็หยั่งที่บอก...เกลียดเลยแหละไอ้พวกที่ไม่ไว้ใจผมเนี่ย...เบื่อเนอะ...เหนื่อยหนะ...เซ็งเนอะ...ชิบหายแล้วแหละ...คนอื่นมีมากมายเยอะแยะ...ทำไมต้องเป็นเราละ...คิดอะไรมากมาย...แค่เรื่องราวของคนสองคน...ก็อย่างที่บอก...ไม่ทำให้โลกแตกได้มากมายหรอก...ก็แค่คนๆนึงอย่างผม...ได้ทำผิดกับใครๆไว้มากมาย...ขอโทษทุกคนมากมาย...โปรดจำไว้...ถ้าไม่ไว้ใจกันมันจะรู้สึกแย่มากๆแย่มากๆจริงๆ February 23 บ่นคนเดียว...เอาไว้อ่านเองเฮ้ออออ....เหนื่อยจริงๆ....เรื่องมากมายผ่านเข้ามา...งานปัจจุบันก็มากมายเหลือล้น...ทำไมไม่มีใครรับได้ไม่มีใครเข้าใจเลยเน้อ...แต่เราคงเลือกได้อย่างเดียวละมั้ง...ไม่งานก็รัก...เพราะเรียนหนะ...บังคับเลือก...เหอะๆ...คนเยอะแยะมากมาย...ไม่ทำงานกับเราแล้วจะรู้ได้ไงว่ามันหนักหนามากมาย...รับไม่ได้เหรอคับ....ไม่มีเวลาให้ไม่สนใจ...เราก็เครียดหลายเรื่องเหมือนกันนะ...ไม่มีกำลังใจจากใคร...แทนที่จะมี...แต่กลับยิ่งแย่กว่า...การรักแล้วทุ่มเพื่อคนอื่นได้ฝ่ายเดียวคงหายากมั้ง...หรืออาจไม่มีเลยก็ได้...ทุกคนเห็นแก่ตัวกับเรื่องของคำว่ารักทั้งนั้น...รักเค้าแล้ว...ต้องให้เค้ารักตอบงั้นเหรอ...นี่เหรอสิ่งที่เรียกว่าความรัก...ไม่หนะ...ไม่จำเป็น...มันไม่ใช่...มันไม่ใช่ที่ผมต้องการ...รักแล้วอย่างผมไม่ต้องรักตอบ...ขอแค่ให้เค้ารับรู้ก็พอ...แต่ไหงทุกคนถึงต้องการความรักตอบละท่าน...ก็พอเข้าใจนะ...ว่ารักแล้วไม่มีการตอบรับมันเจ็บ...แต่ถ้าเป็นผมผมก็คงทนต่อไป....ทำไมหนะเหรอ...ก็เพราะว่าขนาดแค่นี้...แค่ยังไม่ได้แต่งงานยังไม่ได้อยู่ด้วยกัน...เรื่องแค่นี้ยังทนไม่ได้...พอแต่งงานไป...นั่นหมายถึงคุณได้ตัดสินใจไปแล้วว่าจะใช้ชีวิตคู่กับคนนั้น...แต่พอถึงวันนึง...รักของคุณที่มีกับคู่ของคุณจืดจางไป...คุณเจ็บ...คุณทนไม่ไหว...คุณต้องการหาคนใหม่ที่ดีกว่า...เหอะๆ...ไม่อยากคิดว่าถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆคุณจะได้ใช้ชีวิตกับคนที่คุณรักจริงแล้วเค้าก็รักคุณจริงเหรอ...นั่นมันก็แค่ความหลง...ซึ่งใครๆก็เป็นได้...เพียงแค่เจออะไรที่ดีกว่าชั่ววูป...ซึ่งก็อย่างที่บอก...มันแค่ชั่วเดียว.....คุณลองคิดดูสิคับ...ใครอยากทำอะไรก็เชิญ...คิดดูเองละกันทุกท่าน...หวังวาทุกท่านที่อ่านคงโตพอที่จะคิดเองได้....ตายสบาย...เพราะผมก็มีสิ่งที่ต้องรับผิดชอบต่างๆมากมาย...จะให้หมกมุ่นกับสิงเดียวสิ่งหนึ่งก็คงแย่หน่อย..ที่ใส่ใจได้ไม่เต็มที่....ไม่อยากบ่นให้ใครฟังไง...เลยมาบ่นคนเดียว....เหอะๆ...กลับมาอ่านอีกรอบจะเป็นไงเนี่ย....อ่านสือสอบก็เครียดพอแล้วนะ October 27 คนดีของสังคมโลกพ่อกับแม่ผมเป็นคนดีที่สุดในโลกเลย.......แต่ไหงทำไปไม่มีคนเห็นละ...พ่อกะแม่บอกว่าช่างเหอะ...ก็เราจะทำ...นี่แหละที่บอกว่าดี...ผมช่างโชคดีที่ได้เกิดมาที่บ้านนี้...เนอะ October 13 """""เอาแล้วไงผม....อยู่เดียวอีกละ....ยังดีที่เน็ตกลับมาใช้ได้ละ....เหอะๆยังไงๆด้านNetworKผมก็ไม่แพ้ใครอย่แล้วแหละ...ก็ผมมัน....ADMIN เว็ปสุดเก๋านี่หว่า...ทำไงได้...ก็คนมันเก่งไอทีหนะ(แต่ไหงได้เรียนโยธาหว่า)...ไม่รู้จาทำไรดี...นั่งอัฟรูปเก่าๆเล่นๆละกัน...วันนี้เงียบเหงาซะจริง....ไม่รู้จะทำอะไรแล้ว...เบื่อกับการทำอะไรคนเดียวอยู่กับตัวเอง...โลกส่วนตัว...จินตนาการในหนังสือ...โลกแห่งความคิด...โลกแห่งเกมส์...และโลกอื่นๆ....แต่ตอนนี้ไม่ว่าโลกไหนก็อยู่คนเดียวอยู่ดี...เหอะๆแม้กระทั่งโลกแห่งความเป็นจริง....เอิ้วๆ....วาจะไดน้อ....เหอะๆ...จะได้เป็นอาจารย์แล้ว..เดี๋ยวกลับไปสอนหนังงสือน้องผมกะเพื่อนๆน้องผม...เหอะๆ....บ้าคนเดียวดีกว่า....€....เหงาแบบนี้ก็คิดถึงบ้านสิคับงานนี้...ชีวิตไม่มีอะไรจริงๆอยู่นี่...มีแค่เรียนกับเพื่อนนิดหน่อย....เฮ้ออออ...ตอนเย็นก็ไปเตะบอลได้รู้จักคนเพิ่มมาอีกนิด...หมายถึงคนแก่แถวนี้หนะนะ...เหอะๆ...พิมพ์ไปพูดไปเยอะแยะเนี่ยก็ดีเหมือนกันนะได้ระบายดี....ถูกปะ...นี่ๆถ้าจะพูดถึงกลยุทธเก่าๆทางทหารของโจโฉเนี่ย...ปัจจุบันใช้ได้เยอะแยะมากมายแหละ....แต่ใครที่เอามาใช้ในโลกปัจจุบันคือพวกเห็นแก่ตัวไร้สาระไร้ความจริงใจทั้งนั้น...นั่นแหละที่อันตราย...ถึงจะชอบการปกครองแต่ผมก็ไม่ได้ชอบกลยุทธกองโจงแบบนั้นหรอก...เหอะๆ....ไรว้า....ไร้สาระอีกแล้วเรา....นี่ๆพูดไปแล้ว....ตอนนี้....ไปเลือกรูปมาลงไว้ดูแก้เซ็งดีกว่า...เหอะๆเจอรูปตอน ม.ปลาย เก่าเจ๋งๆยอะเลยคร้าบบบเหอะๆ |
||||||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts
|
|
